Gerçek gemilerle Amiral Battı

Kırk yıl boyunca denizdeki en büyük top her şeye karar verdi ve gücü yeten her donanma bir tane yaptırdı. Sonra uçaklar bir torpidoyu açık denize taşıyacak kadar iyileşti ve iş kimsenin beklemediği kadar çabuk bitti.

Bir zırhlı belki otuz kilometre atabiliyordu. Bir uçak gemisi üç yüz kilometreye uzanıyordu ve bunun için düşmana yaklaşmak zorunda değildi. 1945'te yapılmış en büyük zırhlılar çoğunlukla kıyıları dövmek için kullanılıyordu ki yapılış amaçları bu değildi.

Sonuncusunun omurgası savaş bitmeden atıldı. O gün bugündür kimse yenisine başlamadı.

Kruvazör, bir muhribin küçük, bir zırhlının riske atılamayacak kadar değerli olduğu durumlarda gönderdiğin gemiydi: tek başına dövüşecek kadar büyük, tehlikeli bir yere yollanacak kadar ucuz. Ciddi her donanmanın bir sıra kruvazörü vardı. Bugün neredeyse hiç kimsenin yok.

Sebebi füze. Bir silah küçük bir tekneden atılıp yine de ufkun ötesine geçebildiği andan itibaren büyüğünü yapmanın gerekçesi büyük ölçüde ortadan kalktı: muhrip aynı füzeleri taşıyor ve denizde tutulması çok daha ucuza geliyor. Ad birkaç donanmada yaşıyor ve aşağı yukarı büyük bir muhrip anlamına geliyor.

Donanmalar adları bilerek yeniden kullanır; bazıları üç yüzyıl boyunca bir düzine gemi tarafından taşınmıştır. Ünlü bir tekneye verilmiş bir ad, yenisine bilinçli olarak verilir; gemi değiştirilebilir, adın ise ondan uzun yaşaması beklenir.

Bu yüzden birden fazla Enterprise, birden fazla Repulse, birden fazla Ajax oldu — Midway'de dövüşen ile nükleer reaktörle yürüyen, aynı kelimeye cevap veren bambaşka iki gemidir. Deniz tarihi onları sınıflarıyla, yani bordalarına yazılan adla değil inşa edildikleri tasarımla ayırt eder.