Yazı tipini bil

Tek bir harf yanlış cevapların çoğunu eler. İki katlı g — bir boyunla birleşmiş iki göz — serifli metin yazı karakterlerinin neredeyse tamamına ve Gill Sans dahil hümanist grotesklere aittir. Tek katlı g, yani altında kuyruk sallanan tek göz, Helvetica, Futura, Century Gothic ve genel olarak geometrik aileye aittir.

g'den sonra küçük a. Tek katlı a — bir daire ve bir gövde — neredeyse her zaman geometriktir ya da el yazısına benzemeye çalışır. Geri kalanı üstteki küçük başlığı korur.

Sonra büyük R ve bacağı: düz mü, kavisli mi, sonunda dışarı mı atıyor. Tasarımcılar kişiliği R'ye koyar, çünkü fazladan bir uzvu olan birkaç büyük harften biridir.

Çoğu kişinin pes edeceği kadar benzerler; nereye bakacağınızı biliyorsanız üç saniyede ayrılırlar.

Büyük R. Helvetica'nın bacağı düz iner, sonra bir tekme atar. Arial'inki gözden kaçıp giden düz bir çapraz çizgidir.

Büyük G. Helvetica'da, yatay çizginin kavisle buluştuğu yerde küçük bir dikey çıkıntı vardır. Arial'de yoktur.

Küçük t. Arial gövdenin tepesini eğik keser. Helvetica düz keser.

Büyük Q. Helvetica'nın kuyruğu daireyi kesen düz bir çizgidir. Arial'inki dalgalıdır.

Aynı yöntem birbirine benzeyen hemen her çift için işler: iki tasarımcının karar vermek zorunda kaldığı harfleri bulun, gerisini bırakın.

Grotesk ve neo-grotesk — Akzidenz, Helvetica, Univers. Dar açıklıklar, yatay bitişler, görünür hiçbir coşku yok. Bir tren garının varsayılan yüzü.

Geometrik grotesk — Futura, Avenir, Century Gothic. Daire ve doğrulardan kurulmuş; tek katlı a ve g, çok yuvarlak bir o.

Hümanist grotesk — Gill Sans, Frutiger, Myriad. Serifsiz biçimler, ama elle yazılmış harfin oranlarıyla; açık açıklıklar, çizgi kalınlığında biraz değişim.

Eski stil serifli — Garamond, Caslon. Eğik eksen, yumuşak kontrast, küçük x yüksekliği.

Geçiş dönemi ve didone — Baskerville, ardından Bodoni ve Didot. Kalın ile ince arasındaki fark keskinleşir; inceler saç teline, serifler düz çizgiye döner.

Kalın serifli — Clarendon, Rockwell. Serifler gövdeyle aynı kalınlıkta. Kaçırmak imkânsız, adını koymak kolay.

Punto, harfin kaplamasına izin verilen alanı ölçer; harfi değil. Gerçekte okuduğunuz şey x yüksekliği: küçük x'in büyük harflere göre boyu.

Helvetica'nın x yüksekliği büyüktür; bu yüzden iri, sağlam ve biraz sıkışık görünür. Futura'nınki küçüktür ve üst uzantıları uzundur; aynı dizgide narin, havadar ve biraz fazla küçük görünür.

Bir fotoğrafta tek tek harflerden önce değerlendirilecek şey budur. Yüksek x ve kısa uzantılar tabela ve gazete karakterlerine işaret eder. Küçük x ve uzun uzantılar kitap karakterlerine ve geometrik grotesklere işaret eder.

Bir karakter kendini çizginin sonunda ele verir. Top bitiş — a, c, f ya da y ucundaki küçük yumru — Caslon'a, Baskerville'e ve sıcak serifli karakterlerin çoğuna aittir. Eğik kesilmiş bitiş hız duygusu verir ve hümanist tarafa aittir.

Tam yatay kesilmiş bir bitiş neo-grotesklerin işaretidir ve Helvetica'yı onu taklit eden hemen her şeyden ayırmanın en hızlı yoludur.

Açıklığa da bakın: c, s ve e ne kadar açık kalıyor. Neredeyse kapalı bir c Helvetica'dır. Ardına kadar açık olanı Frutiger'dir ya da uzaktan okunmak için tasarlanmış bir şeydir.

Tuhaf karakterleri arayın. Ve işareti, soru işareti, para birimi simgesi ve rakamlar herhangi bir harften daha çok kişilik taşır; başkasının alfabesini kopyalayan biri noktalama işaretlerini kopyalama zahmetine nadiren girer.

Rakamların hepsi satır üzerinde aynı boyda mı duruyor, yoksa aşağı yukarı zıplıyor mu, bakın. Zıplayanlar — eski stil rakamlar — neredeyse her zaman ekran değil kitap karakteri demektir.

Bir de tarihi hesaba katın. 1975'te yapılmış bir tabela 2004'te yayımlanmış bir karakterle dizilmiş olamaz, ne kadar benzerse benzesin; bir şeyin kabaca ne zaman basıldığını bilmek, tek bir harfe bakmadan adayların çoğunu eler.