Ateş topu gerçekten de bir kayan yıldızdır

Şiirsel bir abartı değil — bir tanım. Meteor, bir kaya ya da toz parçası atmosfere girip yandığında gördüğün şeydir; ateş topu, Venüs'ten parlak bir meteordur; bolit ise yere varmadan patlayan bir ateş topudur. Dilek tuttuğun o çizgiyle burada sıralananlar arasındaki fark boyut farkıdır, tür farkı değil.

Bir meteor yağmurunda gördüklerinin çoğu bir pirinç tanesinden küçüktür. Bu sayfadaki olaylar metrelerce büyüklükteydi ve parçalanırken o kadar enerji açığa çıkardılar ki yörüngedeki aletler parlamayı uzaydan ölçtü. Bir kataloglarının olmasının sebebi de bu: atmosferin dışından görülecek kadar parlak ve her birine ayrı bir satır düşecek kadar nadirler.

Dört katalog

Tutulmalar, Fred Espenak ile Jean Meeus'un hesapladığı ve NASA'nın yayımladığı Five Millennium Canon of Solar Eclipses ile onun ay eşinden geliyor — MÖ 2000 ile MS 3000 arasında 11.898 güneş ve 12.064 ay tutulması. Bunlar gözlem değil hesap; geleceğe de geçmişe olduğu kadar güvenle uzanmalarının sebebi bu.

Ateş topları, ABD devlet sensörlerinin saptadığı atmosferik çarpma olaylarını yayımlayan NASA/JPL Yakın Dünya Nesneleri Araştırma Merkezi'nden geliyor. 1988'de başlıyor, çünkü onları fark eden sensörler o yıl başladı.

Meteor yağmurları, IAU Meteor Data Center'ın yerleşik yağmurlar listesinden geliyor. Yağmurlar tarihe göre değil, Dünya'nın yörüngesindeki konumuna göre kataloglanır, çünkü tarih artık yıl döngüsüyle kayar; buradaki zirveler o konumdan çevrildi, zaten bir yağmurun gerçek en yüksek noktası da yıldan yıla bir gün öteye beriye gider.